ze me twee kleurrijke haarbandjes mee.
“Kun je mijn haar doen?”
“Natuurlijk, schat.”
‘Twee staartjes,’ stond ze erop. ‘Geen enkele vlecht.’
Ik zou lachen.
“Ja, mevrouw.”
“En trek niet te hard!”
“Ik zal voorzichtig zijn.”
Ze klom op een keukenstoel en zwaaide met haar beentjes terwijl ik haar krullen verdeelde.
Ze was spraakzaam, aanhankelijk en buitengewoon kieskeurig over hoe ze dingen gedaan wilde hebben.
Meer ontdekken
kinderen
Vind opvang
Zoek begeleiding
Op een keer, terwijl ik haar haar aan het vastmaken was, stelde ze een onverwachte vraag.
‘Tante Claire, heb je kinderen?’Donaties doen
Mijn handen bewogen niet meer.
Even wist






Comments