Mijn zus heeft acht pijnlijke jaren geprobeerd moeder te worden, voordat ze uiteindelijk een prachtig vijfjarig meisje adopteerde. Maar slechts twee weken nadat ze het kind mee naar huis had genomen, stond ze in tranen bij mij op de stoep, met een envelop in haar handen die ons beider leven volledig op zijn kop zou zetten. “Claire, ga alsjeblieft zitten,” fluisterde Nora. “Ik ben iets te weten gekomen over Ellie, en ik weet niet hoe ik het je moet vertellen.” Mijn hart bonsde in mijn keel. Voir plus

ik de datum.

In dezelfde week was Lucy geboren.

Ik schoof het papier opzij.

« Nee. »

Nora reikte naar me toe.

“Claire—”

“Nee. Dat betekent niets.”

Mijn stem klonk vreemd.

“In dat ziekenhuis worden elke dag baby’s geboren. Er zouden honderden kinderen met vergelijkbare dossiers kunnen zijn.”

« Ik weet. »

‘Waarom laat je me dit dan zien?’

De tranen stroomden over haar wangen.

“Omdat er nog iets anders is.”

Ze haalde nog een document tevoorschijn.

Ik staarde ernaar zonder te bewegen.

Toen legde Nora het uit.

« Toen het bureau de data en ziekenhuisgegevens zag, stelde de maatschappelijk werker voor om te onderzoeken